Οδυσσέας

Γυρίζω! Γυρίζω! Γυρίζω!

Οι πόροι μου ανοίξανε στο πέρασμα της θάλασσας

που 'ρθε και στήθηκε μες στην καρδιά μου.

Κι η καρδιά μου διάβηκε το κορμί μου

κι απλώθηκε σκορπίζοντας μες στην καρδιά του ωκεανού

τη γλυκειά μελωδία του γυρισμού.

Γυρίζω! Γυρίζω! Γυρίζω!

Πίσω από κάθε λουλούδι , κάθε νησί

και κάθε ομορφιά

προβάλλει εμπρός μου όραμα θείο

η μια κι αταίριαστη και πάντα όμοια Ιθάκη

Λες κι όλη η φύση δεν έγινε παρά για να κρύβει

την ομορφιά της σαν τα αδύνατα σύννεφα

την ώρα της δύσης που σκεπάζουν τον ήλιο

για να υψώσουν πιο ψηλά την ομορφιά του.

Γύρω μου, μέσα μου, παντού θάλασσα.

Γελαστή κι αγαπημένη

Καθρεφτίζει τον ήλιο, τ' άστρα και τους περαστικούς γλάρους.

Κάθε κύμα που περνά

με φέρνει σιμώτερά σου.

Όλα όλα είναι γλυκά (πόσο γλυκά!)

ακόμα κι ο πιο αβάσταχτος ο πόνος

όταν με φέρνουν πιο σιμά σου ω Πατρίδα.

 

Αθήνα,  1943

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ/ΑΚΟΥΣΤΕ/ΔΙΑΒΑΣΤΕ