Οδυσσέας

1943

Γυρίζω! Γυρίζω! Γυρίζω!

Οι πόροι μου ανοίξανε στο πέρασμα της θάλασσας

που 'ρθε και στήθηκε μες στην καρδιά μου.

Κι η καρδιά μου διάβηκε το κορμί μου

κι απλώθηκε σκορπίζοντας μες στην καρδιά του ωκεανού

τη γλυκειά μελωδία του γυρισμού.

Γυρίζω! Γυρίζω! Γυρίζω!

Πίσω από κάθε λουλούδι , κάθε νησί

και κάθε ομορφιά

προβάλλει εμπρός μου όραμα θείο

η μια κι αταίριαστη και πάντα όμοια Ιθάκη

Λες κι όλη η φύση δεν έγινε παρά για να κρύβει

την ομορφιά της σαν τα αδύνατα σύννεφα

την ώρα της δύσης που σκεπάζουν τον ήλιο

για να υψώσουν πιο ψηλά την ομορφιά του.

Γύρω μου, μέσα μου, παντού θάλασσα.

Γελαστή κι αγαπημένη

Καθρεφτίζει τον ήλιο, τ' άστρα και τους περαστικούς γλάρους.

Κάθε κύμα που περνά

με φέρνει σιμώτερά σου.

Όλα όλα είναι γλυκά (πόσο γλυκά!)

ακόμα κι ο πιο αβάσταχτος ο πόνος

όταν με φέρνουν πιο σιμά σου ω Πατρίδα.

 

Αθήνα,  1943

 

 

 

 

 

 

 

 

Odysseus

I return! I return! I return!

My pores opened on my voyage through the sea

that came and took root in my heart.

And my heart passed through my body

and spread wide, sowing in the ocean’s heart

the sweet melody of return.

 

I return! I return! I return!

Behind every flower, every island

and every lovely thing

the divine vision extends towards me

the one, inimitable, unchanging Ithaca.

You could say that all nature was made only to hide

its beauty like the thin clouds

that cover the sun at sunset

making its beauty more intense.

 

Around me, in me, everywhere, the sea,

laughing and beloved,

mirrors the sun, the stars and the passing gulls.

Every wave that passes

brings me closer to you.

Every single thing is sweet, so sweet,

even the most unbearable pain

when it brings me closer to you, oh my country.

 

 

Athens, 1943.