Ό,τι κι αν πεις

1951

Μη σκέφτηκες τάχα πως έτσι για γούστο μου και μόνο
καμώνουμε το ζαβό και τον γκρινιάρη;
Χωρίς κάποιο μυστικό νόημα να κάθουμαι τη νύχτα μες στην παγωνιά
και να μετρώ σαν ψείρες τ’ αστέρια...  Τί λες;
Δε σου κόβει πως κάποια μυστική αιτία θα πρέπει να υπάρχει
σ’ όλα τούτα τα τόσο παράξενα, τα τόσο μαύρα;
Μη μου πεις, να σε χαρώ, πως έτσι τυχαία βαλθήκανε
να γλείφουνε και να γλείφουνε σα ψωριάρικα σκυλιά
το ξεραμένο αίμα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Κι έπειτα μου λες τί κάθομαι και κάνω ολομόναχος
πλάϊ στα ποτάμια και τις μαούνες.
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Να που πάλι ζυγιάζουμε τις καρδιές
να που πάλι βάζουμε σε μπουκαλάκια τα αίματα
Εδώ οι τάφοι των εμπόρων
τα μαυσωλεία με τα χρυσά γράμματα -
το πλήθος σκόρπιο θαμένο στους μπαξέδες
κάτω απ’ τα καρότα και τα πράσα
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
νυστέρι στην καρδιά της νύχτας, καρδιά μεγάλη σαν περιστέρι
- ό,τι κι αν πεις
μα έξω μουρμουρίζω τ’ όνομά σου αδερφούλη μου
- ξεχασμένε μικρέ μου αδελφούλη
χαμογέλιο γλυκό κι ανάερο, ψηλή λιγνή μου λεύκα
- ό,τι κι αν πεις.

15.ΧΙ (ή VI ; ) 51
 Χανιά

Whatever You Say

Did you think perhaps that it was only to please myself
that I acted the oaf and the grouch?
That I sit here at night for no hidden reason
in the freezing cold
counting the stars like lice… What do you say?
Didn’t it occur to you that there must be some secret reason
for all this strangeness, for so much blackness?
Don’t tell me, to please you, that it was by chance they began
licking and licking the dried blood
of Federico Garcia Lorca like mangy dogs.

And then you tell me to sit and do something all alone
beside the rivers and the barges.
Federico Garcia Lorca, Federico Garcia Lorca.
Look how we’re weighing hearts again
and putting blood again in little bottles.
Here, the tombs of the businessmen
the mausoleums with their gold letters--
the masses scattered, buried in gardens
under the carrots and the leeks.
Federico Garcia Lorca, Federico Garcia Lorca.

Scalpel in the heart of night, a heart as large as a dove
-- whatever you say
but I murmur your name, little brother
--my forgotten little brother
sweet ethereal smile, my tall slim poplar
--whatever you say.